Korte oplossingsgerichte therapie

Wat is het?

De oplossingsgerichte benadering ontstond in de jaren '80 aan het Brief Family Therapy Center in Milwaukee, Wisconsin - USA. Steve de Shazer en Insoo Kim Berg, twee systeemtherapeuten, lanceerden daar voor het eerst de term 'oplossingsgerichte therapie'.
Ze observeerden nauwkeurig en systematisch het gedrag van de cliënten tijdens de therapiesessies en gingen na welke tussenkomsten van de therapeuten de cliënten het meest hielpen, het meest bruikbaar waren.

Ze kwamen tot onderstaande inzichten die later in hun onderzoeken bevestigd werden:

• Cliënten willen effectief en op redelijk korte termijn geholpen worden en dat is ook mogelijk. Ze wensen dat er veranderingen optreden in gedrag en/of relaties.
• Ze willen tijdens de therapiesessies niet voortdurend geconfronteerd worden met hun problematisch verleden, mogelijke tekorten en fouten.
• Ze wensen advies en aanzetten om blokkades te doorbreken en om zelf opnieuw het roer van hun leven en situatie in handen te nemen.
• Vragen naar de oorsprong en de oorzaken van de problemen lijken niet bruikbaar voor gedragsverandering. Grondige persoonlijkheids- of conflictanalyses op basis van de een of andere theorie houden de energie gevangen in het verleden. De cliënt kan de beschikbare energie beter investeren in de exploratie van mogelijke veranderingsprocessen die tot oplossingen kunnen leiden.

Met de term 'oplossingsgericht' beklemtonen de therapeuten dat ze bij de aanpak van problemen of conflicten verkiezen anders te werken en dat zij hun aandacht willen richten op de kansen tot verandering of oplossing, die in de persoon zelf of in zijn omgeving liggen. Het is ook aan de cliënten om, in overleg met en met de hulp van een 'begeleider' te bepalen voor welke oplossing ze zich willen engageren en hoe ze hun doelstellingen willen bereiken.

Uitgangspunten

• De cliënten beschikken meestal over de nodige 'resources' of mogelijkheden om, mits oplossingsgerichte ondersteuning van anderen, zelf gepaste oplossingen te construeren.
• De deskundigheid van de therapeut-hulpverlener bestaat erin de cliënten te begeleiden in een proces van oplossingsgericht denken en werken.
• Oplossingsgesprekken moeten naar concrete, bruikbare en haalbare oplossingen leiden, die het welbevinden en het functioneren van de cliënt bevorderen.
• Gesprekken moeten niet langer duren dan nodig.
• Oplossingen hoeven ook niet spectaculair of allesomvattend te zijn.
• Respect voor de eigenheid en het zelfbeschikkingsrecht van de cliënt, gekoppeld aan een groot vertrouwen in de helende kracht van de menselijke natuur, vormen de kern van de oplossingsgerichte grondhouding van de hulpverlener.
• In de oplossingsgerichte benadering gaat de therapeut zich niet toespitsen op de analyse van problemen en hun oorzaken, integendeel.

Samengevat

De therapeut richt zich niet op het probleem maar gaat samen met de cliënt op zoek naar oplossingen.
Er wordt vanuit gegaan dat de cliënt het begin van de oplossing, onbewust, al heeft in de vorm van uitzonderingen op het probleem ( bijv: wanneer heb ik geen last van angst, paniek-aanvallen…).
De cliënt wordt bewust van wat voor hem werkt i.p.v. wat niet werkt. Doordat hij zelf de expert is en zelf de oplossingen vindt, zijn ze ook natuurlijk en passend bij hem en diens leefsituatie en zijn ze blijvend.
Dankzij de manier van vragen stellen van de therapeut richt de cliënt zich automatisch meer op wat voor hem mogelijk en haalbaar is. Kortom er wordt zoveel mogelijk toekomstgericht gewerkt vanuit de leefsituatie van de cliënt en gezocht naar oplossingen die de cliënt zelf heeft ontdekt.

De Korte OplossingsgerichteTherapie (KOT) is bedoeld voor een ieder die zelf geen oplossingen vindt voor zijn problemen en die begeleiding zoekt daarin.

De KOT kan in feite gebruikt worden voor allerlei situatie waarvoor men een oplossing zoekt om verder te kunnen.

Het aantal sessies varieert tussen de 5 à 10 sessies, soms minder, soms meer, afhankelijk van het probleem. De cliënt kan zelf aangeven wanneer hij denkt voldoende bagage te hebben om zelfstandig verder te kunnen.

Het is niet de bedoeling dat er uitgebreid aandacht wordt gegeven aan uitgebreide analyse van het probleem, als dat de keus is van de cliënt dan is deze therapie voor hem niet van toepassing!

De cliënt concentreert zich meer op wat goed gaat en op het vinden van oplossingen waardoor het proces “naar verbetering” sneller gaat dan wanneer men zich alleen maar richt op het probleem. De cliënt leert vooruit te kijken i.p.v. blijven hangen in het verleden.
De therapeutische ontmoeting wordt gezien als een vorm van co-constructie, waarin cliënt en hulpverlener gezamenlijk proberen te komen tot beschrijvingen van wat er aan de hand is en hoe te komen tot verbeteringen.

Indien u een individuele sessie wenst, kan u mij hier contacteren.

Indien gewenst kan u ook advies bekomen op afstand. Klik hier.